almaenlauri-op-avontuur.reismee.nl

Road trip to Cape Maclear

Met de zon in ons gezicht, de wind door onze haren en de radio op lekkere Afrikaanse muziek rijden we Lilongwe uit en onze roadtrip with the girls to Cape Maclear is eindelijk begonnen. Lake Malawi is een groot meer en er zijn vreemd genoeg niet veel toeristische plekken aan het meer. Cape Maclear is een van de luxere plekken waar je kunt genieten van het strand, een mooi uitzicht, verschillende watersporten en boottochten en er zijn verschillende restaurants en barretjes, de ideale plek om je vrije dagen door te brengen.


De verharde wegen in Malawi zijn verrassend goed, hier en daar zit er een gat in de weg of mist er een stuk aan de zijkant. In de bermen lopen en fietsen veel mensen die soms net iets te ver op de weg lopen en af en toe steekt  er ineens een groep geiten over, even een paar keer toeteren en we kunnen erlangs. We zijn nu ongeveer 1,5 uur onderweg en hebben al meerdere wegcontroles gehad, waar we na het tonen van ons rijbewijs gelukkig door mogen rijden. We rijden lekker door genietend van het uitzicht, het zonnetje en de muziek. Opeens staan er 2 mannen naast de weg verkleed als een soort angstaanjagende vogelverschikkers. Ze dragen ruime gewaden en door hun maskers en warrige lange haren zien ze er best spooky uit.  Lauren (vrijwilliger uit Zuid-Afrika) kent deze mannen en vertelt ons dat zij de lokale witch docters zijn. Verderop komen we er nog een paar tegen die de weg overrennen, met hun grote gewaden is dit een erg bijzondere verschijning.


We vervolgen onze weg en passeren verschillende dorpjes en markten. Een aantal markten zijn zo druk dat ze half op de weg plaatsvinden en wij er langzaam doorheen moeten rijden. Onze auto  is vrij luxe met geblindeerde ramen en steekt daardoor nogal af van die van de locals waardoor we van aardig wat mensen de aandacht trekken. Degene die ons opmerken, zwaaien en lachen meestal even en anderen lijken ons weer helemaal niet op te merken. Op een gegeven moment beseffen we dat we ergens verkeerd zijn gereden, Monkey bay staat namelijk niet meer op de borden aangegeven . We draaien om en zien uiteindelijk een onverharde ‘weg’ met een klein bordje dat aangeeft Cape Maclear toch echt deze kant op is. We rijden eigenlijk dwars door een dorp en de meeste mensen blijven toch even staan kijken en de kinderen zwaaien naar ons. Hoe verder we rijden hoe hobbeliger het wordt en onze ‘luxe wagen’ is hier niet echt geschikt voor. Na wat twijfels en een paar pogingen om de weg te vragen, toch maar de weg uitgereden en uiteindelijk komen we weer op een fatsoenlijke weg terecht. (Op de terug weg komen we erachter dat we deze weg helemaal niet hadden hoeven te nemen), ach ja soms is de toeristische route beter....


Na 4,5 uur rijden komen we aan op onze bestemming, the Gecko Lounge. Waar we een luxe chalet hebben gehuurd en alles ziet er geweldig uit. In het chalet staat een groot tweepersoonsbed en hebben we een lekkere grote douche, is toch wel prettig na ruim 2 weken douchen in het Wildlife Centre. Voor onze chalet hangen verschillende hangmatten en op het strand staan een aantal ligstoelen. Op het terras staan lounge stoelen met een prachtig uitzicht op het meer en de eilanden, waar we genieten van onze lunch en daarna even lekker bijkomen van de reis op het strand. ’s Avonds nog een borrel en omdat het op donderdag vrij rustig is op cape mc clear besloten we om met zijn drieen op het tweepersoonsbed een romantische komedie te kijken.


De volgende dag beginen we met een goed ontbijt op het terras en vervolgens stappen we op de boot om met onze kapitein een dag door te brengen op een van de eilanden.  Waar we lekker hebben kunnen zonnen op de rotsen, snorkelen in het helder blauwe water met fel gekleurde vissen. Ondertussen wordt er voor ons gekookt en na het snorkelen kunnen we genieten van een echt island meal on the rocks. Na onze maaltijd stappen we weer op de boot voor de fish eagle feeding. De kapitein gooit wat visjes in het water en de fish eagle duikt (na even twijfelen) het water in. Vervolgens komt er nog een tweede fish eagle en samen duiken ze een aantal keer het water in, was echt prachtig om te zien.


Hierna komen we terug in the Gecko lounge en ja hoor weer geen electriciteit. Er is tijd om nog even te relaxen op het strand en daarna het terras op voor wat eten en een drankje. The Gecko lounge heeft zelfs zijn eigen band die bestaat uit een groep kinderen die zwingend “who let the dogs out” en “wacka wacka” voor ons spelen. Na hun great performance besluiten we ze toch wat fooi te geven als ze dan nog een nummer voor ons willen spelen. Een van de jongens komt naar voren en vraagt: do you wanna buy a joint? Excuse me? (hebben we dat nou echt goed verstaan?!) do you wanna buy a joint? No no, we just wanna hear some more songs?! Okee... nu hopen dat ze van ons geld geen joints gaan kopen... Maar goed ze spelen nog een keer who let the dogs out (Renée: ik heb het nummer aan jou opgedragen ;) ).


Het is nu 7 uur en het begint al goed donker te worden, gelukkig heeft the Gecko lounge een generator waardoor we toch wat licht hebben. Op de rest van het strand brandt bijna geen licht and almost everything is pitch black. De rest van de avond was het wel wat drukker in de Gecko lounge, voornamelijk backpackers (veel Nederlanders). Gezellig wat drankjes gedaan en nieuwe mensen ontmoet.


De volgende dag hebben we een rondje door het dorp gelopen. Het is een arm dorp met aardig wat kraampjes waar mensen proberen rond te komen door paintings and jewelery te verkopen aan de toeristen.  Al snel word je achtervolgd door jong en oud die hun producten willen verkopen. In het dorp zijn een aantal lodges gebouwd waar toeristen kunnen verblijven, je verblijft dus eigenlijk tussen de locals. Dit merk je voornamelijk aan het strand, omdat de mensen daar gewoon hun was en afwas in het water doen. Wat wel zorgt voor een goede sfeer omdat er veel gedanst en gezongen wordt. Na ons rondje door het dorp nog even een lunch aan het strand, een laatste keer genieten van het mooie uitzicht. Vervolgens rijden we weer in de zon, met de wind in onze haren, luisterend naar de Afrikaanse muziek terug naar Lilongwe.

Reacties

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!